Ongewis

renewyou

Kleurde de wereld maar geel,
dan zag je wat er gaande is.
Wat er nu gebeurt is veel,
het meeste hiervan blijft in het ongewis.

Een onzichtbare vijand of vriend?
We weten het nog niet.
Moeten we juist nu positief en blij zijn?
Is er ook ruimte voor verdriet?

Teruggeworpen op onszelf,
Naar binnen kerend.
Opruimend en meer bewustzijn,
Of is het vooral verbindend?

Tijd hebben voor waar we geen prioriteit aan gaven of niet wilden zien.
Is dat de hele boodschap hierachter misschien?

Moeder aarde krijgt nu alle ruimte.
Zij liet al een tijd van zich horen.
Ze herstelt zich en wist veel door de mens verwoeste en vergiftigde sporen.

Wat als dit iets is wat we over onszelf hebben afgeroepen?
Dat we van individuelen weer gaan naar groepen?
Dat we opnieuw leren om beter voor onszelf te zorgen?
Dat we meer in het nu leren leven, in plaats van alleen te denken aan morgen?

Dat we meer dankbaar mogen zijn.
Dat we weer oog hebben voor alles, al is het nog zo klein?
Dat we hoop en liefde voorrang mogen geven.
En niet in angst en zorgen hoeven te leven?

Wint de schaduw het van het licht en hopen we het te kunnen overleven?
Of kunnen we vertrouwen op een hoger doel en leren we ons daaraan over te geven?

Kleurde de wereld maar geel,
dan zag je wat er gaande is.
Wat er nu gebeurt is veel,
het meeste hiervan blijft voorlopig nog in het ongewis.

 Nadine

Tekst gevonden in de oude kerk van Baltimore (1692)

www.renewyou.nl

Wees kalm te midden van het lawaai en de haast en bedenk welk een vrede in stilte kan heersen.

Sta op goede voet met andere mensen zonder jezelf geweld aan te doen.

Zeg je waarheid rustig en duidelijk en luister naar anderen; ook zij vertellen hun verhaal.

Mijd luidruchtige en agressieve mensen; zij belasten de geest.

Wanneer jij je met anderen vergelijkt zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf.

Geniet zowel van wat je bereikt als van je plannen.

Blijf belangstelling houden voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn; het is een werkelijk bezit in de veranderlijke fortuin van de tijd.

Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog.
Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd; veel mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldendom.

Wees jezelf.

Veins vooral geen genegenheid.

Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid is zij eeuwig als het gras.

Volg de loop der jaren met gratie; verlang niet naar een tijd die achter je ligt.

Kweek geestkracht om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn, maar verdriet jezelf niet met spookbeelden.

Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren.

Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf.

Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren.

Je hebt het recht hier te zijn en al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zoals het zich ontvouwt en zo is het goed.

Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat hij moge zijn.

Houdt vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.

Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen, is dit nog steeds een prachtige wereld.

Wees voorzichtig.

Streef naar geluk.

Sunday thoughts

Hoe vaak verschuilen we ons achter redenen om iets niet te kunnen of te hebben in ons leven? Denk bijvoorbeeld aan de beperkingen die we hebben op financieel, relationeel én zelfs op mentaal en fysiek gebied.
Wist je dat wij die grotendeels zelfs creëren door onze beperkende gedachtes, gevoelens en overtuigingen?

Doen we dit dan expres? Nee. Ergens hebben we aangenomen en gemerkt dat het werkt én daarmee ook dat het niet werkt, dus dat het werkt. 😉

De kans is groot dat we dit hebben overgenomen van onze omgeving; bijvoorbeeld van onze ouders. Daarmee hebben we hun zienswijze en gedragingen gekopieerd of doen we onbewust exact datgeen wat ze van ons verwachten of wat ze op ons projecteren.

Natuurlijk kan dit ook zijn ontstaan door iets wat we zelf ooit hebben meegemaakt. Door steeds iets over hetzelfde onderwerp te creëren dat het niet werkt, kunnen we blijven zeggen: zie je wel? Ik kan dat niet! Ik heb dat niet!

Wat als jij jouw volle potentieel zou gaan leven zonder al die excuses. Wat als dat veel minder energie zou kosten, juist omdat je niet meer keihard hoeft te bewijzen dat je iets niet hebt of kunt?

Wat als er ook voor jou een andere realiteit binnen handbereik ligt en dat jij die sleutel bezit naar die deur van oneindige mogelijkheden en potentie?

Nadine

Stralend jezelf zijn zonder gepush

Stralend jezelf zijn met meer rust en ruimte in je hoofd én lijf. Dat is mijn motto, mijn missie, mijn doel met ReNew You.

Ik wil mensen hun stralende zelf weer laten zijn. Opkomen en zorgen voor jezelf. Lief zijn voor jezelf, doen waar je happy van wordt en jezelf van alles ontdoen wat jou niet langer meer dient.

Nikky de Jager alias Nikkie Tutorials is daar zeker een voorbeeld van. Zij liet gisteren aan heel de wereld weten dat zij transgender is.

Het is ontzettend dapper dat zij het heft in eigen hand heeft genomen door dit nieuws naar buiten te brengen. Temeer omdat ze werd gechanteerd.

Iedereen lijkt in shock te zijn van haar onthulling, maar dit bericht maakt mij eerder boos. Boos omdat ik vind dat NIEMAND het recht heeft om te bepalen wanneer het jouw tijd is iets persoonlijks te delen met anderen. Ik vind dat jij mag bepalen wanneer en óf je dat wilt.

Dat geldt in mijn ogen ook voor het moment waarop je bepaalt dat je een steuntje in de rug kunt gebruiken van coaches en energetische therapeuten zoals ik. Niemand bepaalt voor jou wanneer het tijd is voor verandering. Jij voelt en weet wanneer dat moment daar is. Laat je dus nooit pushen. Hoe lief mensen dit ook bedoelen. Jij moet er mentaal klaar voor zijn.

Ja ik vind het stoer dat Nikkie haar ‘power’ heeft teruggepakt en het zelf naar buiten bracht, maar dat was waarschijnlijk later of misschien wel nooit gebeurd als niemand haar zou chanteren.

Vooralsnog vermoed ik dat deze openbaring haar de nodige rust en ruimte gaat geven omdat ze nóg meer zichzelf kan zijn. Stiekem hoop ik zelfs dat dit nóg beter voor haar uitpakt dan wat wij nu allemaal voor haar kunnen verzinnen.

Kortom, laat je nooit chanteren of pushen.
Jij weet wanneer het jouw tijd is om aan de beste versie van jezelf te werken.
Pak die power!

 Nadine

What doesn’t kill you makes you stronger

renewyou

Vroeger als kind op school en later als volwassene op de werkvloer ben ik wel eens gepest en getreiterd. Was het niet vanwege mijn omvang, dan was het wel omdat ik mijn hoofd boven het maaiveld uitstak.

Ik heb altijd een uitgesproken mening gehad, ik ben altijd aanwezig geweest en als ik lach dan kun je dat duidelijk horen ook al zit je niet in dezelfde ruimte. Niet iedereen kan dat waarderen. Nu trek ik me daar niet zoveel meer van aan. Vroeger wel…

Eenzaam
Een hele lange tijd heb ik me daardoor afgewezen en verkeerd gevoeld. Ik was teveel, niet goed genoeg. Ik doorzag heel snel situaties, problemen, maar ook mensen. Ik was anders, te eigenwijs, te direct en te uitgesproken.

Het zorgde ervoor dat ik mezelf ging aanpassen aan mijn omgeving. Ik liet mezelf op een manier zien waarvan ik dacht dat men deze Nadine wilde zien.

Ik droeg een masker en het stralende licht in mij werd steeds meer gedimd. Iedere dag deed ik een stap verder van mijn ware zelf en stond ik steeds dichter bij de grijze massa. De maatschappij kreeg mij te zien zoals ze dat van mij verlangde. Zo zag ik dat.
Ik durfde mijn échte zelf niet meer te laten zien. Bang voor oordeel, voor spanning, ruzie, afwijzing.

Je zou denken dat aanpassen aan je omgeving je gelukkiger maakt. Maar omdat ik van binnen steeds leger werd, voelde ik me steeds eenzamer.

Uitgeput

De lach was eigenlijk een traan.
De schouder die ik ergens onder zette was eigenlijk een zucht van “ik kan niet meer”.
De knuffels die ik gaf waren eigenlijk een troost voor mezelf. De dagen werden lang, leeg en zwaar.

Ik raakte uitgeput, werd steeds ongelukkiger en dacht niet meer na over wie ik was en wat ik wilde voor MIJ.

Omdenken
Boos heb ik me gevoeld op alle mensen die ik toeliet om mij zo diep te raken.
Nu kan ik omdenken en het anders zien.
Al deze personen kan ik nu vanuit het diepste van mijn hart bedanken.

Dank je wel dat je me zo hebt uitgedaagd.
Dat ik naar binnen heb durven keren om te onderzoeken wat voor mij werkt en wat niet.

Dank je wel dat je me hebt laten groeien.
Dank je wel dat ik nu wel het leven leef zoals ik dat wil.

Dat ik nu wél kan zijn wie ik werkelijk ben.
Dat ik volledig mag zijn zoals ik ben.
Dat ik mezelf heb omarmd hierin.
Dank je wel dat je me zo hard hebt veroordeeld. Daardoor wist ik wat ik naar mezelf mocht loslaten.

Nu weet ik dat ik niets meer hoef met oordeel. Ik hoor het aan en kies zelf wat hierin waar is en werkt voor mij.
Dank je wel dat ik nu door al deze prachtige en krachtige lessen nu wekelijks anderen professioneel mag begeleiden om hun stralende zelf weer te worden.

Nee, ik draag geen haat meer naar deze mensen. Dat is puur vergif voor mezelf.
Ja, het heeft me gevormd.
Maar ik laat het nu VOOR me werken in plaats van TEGEN me.

❤ Nadine

Morning rituals

“Today I asked my body what she needed,
Which is a big deal
Considering my journey of
Not Really Asking That Much.
I thought she might need more water.
Or protein.
Or greens.
Or yoga.
Or supplements.
Or movement.
But as I stood in the shower
Reflecting on her stretch marks,
Her roundness where I would like flatness,
Her softness where I would like firmness,
All those conditioned wishes
That form a bundle of
Never-Quite-Right-Ness,
She whispered very gently:
Could you just love me like this?”

Gedicht van: Hollie Holden
Kunst van : Yulia Ustinova

Gechannelde boodschap voor jou

Wauw…vandaag alweer 1 oktober. We gaan de laatste drie maanden van 2019 in.
Omdat ik me momenteel van zoveel zaken gewaar ben aan emoties en energieën, werd ik nieuwsgierig wat de collectieve issues zijn in deze periode. Met collectieve issues bedoel ik onderwerpen waar meerdere mensen mee bezig zijn.

Ik besloot om rustig te gaan zitten en me af te stemmen op mijn spiritteam. Deze gechannelde boodschap is voor jou als het met je resoneert.

“In deze periode mogen we naar binnen keren. We mogen weer meer in contact komen met ons diepere zelf. Wat dient je al zo lang niet meer waar je nog zoveel tijd en energie in steekt? Wat mag je uit liefde voor jezelf gaan loslaten?

Welke (nieuwe) keuzes mag jij maken waardoor de energie direct waarneembaar wordt in jouw lichaam?

Ben je werkelijk moe of focus je je nog teveel op zaken die je teveel energie kosten?

Waar hou jij je nog zo aan vast?
Welke angsten mag jij diep in de ogen gaan aankijken en vervangen voor liefde?
Liefde voor jou die goed zijn vóór jou?
Want daar waar angst heerst mag liefde naartoe.

Overal waar je anderen steeds hebt voor laten gaan op jou, daar mag je opnieuw naar kijken. Daar mag je opnieuw een keuze in maken.

DURF vooral eens diep naar binnen te keren. Welke oude issues komen steeds maar weer omhoog die je zo angstvallig als een bal onder water wilt houden?Je weet dat ze niet vanzelf weg zullen gaan…

Vertraag je tempo, durf keuzes te maken die al veel eerder had mogen kiezen. Verbind jouzelf met jezelf. Voel wat je werkelijk wilt en laat los wat jou niet meer dient.

Probeer niet alles meer zelf op te lossen, want als dat het antwoord zou zijn had je daar nu geen last meer van.

Ga het jezelf eens wat makkelijker maken.
Keuzes maken is niet moeilijk zolang je je verbindt met jouw ware zelf.

Kies in plaats van naar buiten te keren en je te verbinden met de mensen om je heen, nu voor verbinding met jezelf en kies dan opnieuw.

Voel wat de uitkomst van een keuze met je doet. Voel hoe jouw lichaam reageert.
Voel hoe het is om daar al te zijn waar je naartoe wilt.

Kies voor hetgeen jij wilt gaan en laat los in liefde voor jezelf. Zorg voor jezelf. Wees lief voor jezelf. VERZORG jezelf.”

🙏 Nadine

Aan het juiste adres

Verhaal uit de praktijk:

Daar staat ze…. Ik doe de voordeur open en zie een in zichzelf gekeerde dame schichtig naar mijn voeten kijken. Haar schouders hingen kromgebogen naar voren en haar bril was beslagen en natgeregend.
Ze vroeg of ze aan het juiste adres was. Later bleek wel hoe juist…

Ik liet haar snel naar binnen en bood haar aan om een kopje thee te zetten. In eerste instantie twijfelde ze.
Nadat ik zei dat dat echt geen moeite was glimlachte ze en zei ze: “Dan heel graag.”
Ik nodigde haar uit om naar boven te lopen richting de praktijk.
Ik voelde haar spanningen en even kreeg ik een krampje in mijn maag te voelen. Ok…ik sta duidelijk “aan” en volgde haar op de trap naar boven.

Toen ze eenmaal plaats nam in de stoel keek ze wat om zich heen. Ze zei: “wat heb je het hier fijn ingericht.” Ik glimlachte en gaf haar de warme kop met thee. Zachtjes knikkend bedankte ze me.
Ik vroeg met een glimlach; “vind je het spannend?”
Alsof er direct een zware last van haar afviel zei ze zuchtend: “Ja, eigenlijk heel erg! Ik ben nooit zo snel op mijn gemak bij mensen die ik niet ken.”
Ik stelde haar gerust en begon rustig met mijn reading. Haar overleden vader had wat belangrijke boodschappen voor haar die haar duidelijk emotioneel raakte. Ook mocht ik namens mijn team wat andere ‘empowering’ zaken doorgeven aan haar.
Langzaamaan ontspande haar lichaam en toen ze eenmaal haar bril afdeed zag ik een mooie vrouw die zich letterlijk achter een bril probeert te verschuilen.

Ze vertelde heel eerlijk en open dat ze het soms niet meer zag zitten en steeds maar vastliep in het leven. Ze ziet vaker problemen dan de oplossingen en ziet sneller wat ze niet kan dan wel. Dat maakte haar heel erg somber en down.
Ik vroeg haar die somberheid te omschrijven en hoe ze zich daarbij voelde. Ze zei: “Het lijkt soms wel een ‘inner demon’ dat mij klein houdt en maar blijft zeggen dat ik een mislukkeling bent.”
Na wat praktische oefeningen met haar te hebben gedaan, zag ik de rust steeds meer terugkomen in haar gezicht.
Alles ontspande zich.

Vervolgens nodigde ik haar uit om op de massagetafel te gaan liggen en vrieg ik haar om haar ogen te sluiten. Ik legde mijn vingers op haar hoofd en begon met de Access Bars behandeling. Meteen reageerde ze: “zo dat voel je écht!” Ik zei: “Probeer maar even lekker te ontvangen” en volgde intuïtief mijn vingers en het tempo waarop ik van handpositie veranderde.
Tijd speelt nu geen rol.
Na de behandeling vroeg ik aan haar lichaam of het nog wat nodig had en samen met mijn biotensor voerde ik wat energie af wat haar niet meer langer diende en vulde ik energie aan daar waar het een bijdrage was.

Ze was “outer space” zei ze. “Ik voel me zo raar!” Ik glimlachte en nam de energie waar waarin zij verkeerde.
Ik vroeg: “Voelt het een beetje alsof je de hele tijd binnen in het donker hebt gezeten en nu ineens buiten vol in de zon staat?”
“Ja dat!” zei ze. “Ik voel zoveel meer ruimte!”

Ik vroeg haar de somberheid die zij voor de behandeling voelde een cijfer te geven tussen de 0 en de 10. Ze zei direct heel stellig; “dat is zeker wel een 9 geweest!”
“En als ik je nu mag vragen welk cijfer je de somberheid zou geven?”
“Euh dat is gek…ik moet zeggen 0!”
We moesten samen lachen om deze heerlijke verandering.

Samen liepen we naar beneden en ze trok haar schoenen en jas weer aan. Het viel me op dat ze niet alleen haar bril af hield, maar haar schouders stonden ook niet meer krom naar voren gebogen. Met een open blik en brede glimlach gaf ze me een knuffel en zei ze: “ik ben hier zeker aan het juiste adres. Tot zeer binnenkort!”

Een beetje verlegen deed ik de voordeur open en liet haar naar buiten gaan.
“Kijk dan, zelfs de zon schijnt nu!” zei ze luidkeels met een brede glimlach en haar armen gespreid boven haar hoofd.
Ik lachte, wenste haar een mooie dag en deed de voordeur weer dicht. Langzaam voelde ik de brok in mijn keel van ontroering groter worden.
Wat heb ik toch een heerlijke baan!

Dank je wel

Kom eens hier lieverd.
En laat jezelf zien.
Ik weet dat jou pijn is aangedaan.
Dat het je heeft gevormd misschien.

Ik weet dat ik jou niet BEN.
Je was slechts een deel van mij.
Ik wil je laten gaan.
Dan voel ik me weer vrij.

Nu snap ik dat jij mij altijd heb willen beschermen en oh man wat ben je krachtig!!!
Als jij iets niet wil, dan kan de hele wereld op zijn kop staan.
Zo ontzettend machtig.

Ik weet dat ik jou niet BEN.
Je was slechts een deel van mij.
Ik wil je laten gaan.
Dan voel ik me weer vrij.

In het leven kun je voor angst of liefde kiezen.
Vandaag maak ik de keuze om het positieve wat ik ben verloren terug te halen en de opgedane ballast te verliezen.
Ik neem in liefde afscheid van jou.
Bedankt dat je me hebt behoed.
Maar ik weet ook dat je mijn ware zelf altijd hebt verstopt.
En dat je mij met angst, boosheid en verdriet hebt gevoed.

Ik weet dat ik jou niet BEN.
Je was slechts een deel van mij.
Ik wil je laten gaan.
Dan voel ik me weer vrij.

Ik heb me altijd met jou geïdentificeerd.
Ik dacht dat ik jou was.
Nu weet ik dat dit niet zo is.
Dat besefte ik me laatst pas.

Vanaf vandaag kies ik ervoor om weer de regisseur te zijn van mijn leven.
Kruip ik achter het stuur van de auto op mijn levenspad.
Ik bén weer de kapitein op mijn schip.
En ik realiseer me dat ik de sleutel tot zelfbevrijding altijd al op zak had.

Ik weet dat ik jou niet BEN.
Je was slechts een deel van mij.
Ik laat je voorgoed gaan.
Vanaf vandaag leef ik weer vrij.

❤️ Nadine

Heb jij last van het A.A.P. syndroom?

Waarschijnlijk ontstaat er nu een heel groot vraagteken boven je hoofd terwijl je de titel leest.
Het A.A.P. syndroom? Wat is dat nou weer?
Tja, soms moet je als ondernemer wat creatief zijn om iemand zijn aandacht te trekken, dus daarom bedacht ik deze term. 😉

A.A.P. staat voor Aanpassen Aan Personen.

Hoe vaak pas jij je aan aan het gedrag van iemand anders?

Wellicht heb je vandaag een goede dag en besluit je te antwoorden dat jij niemand laat bepalen hoe jij je voelt. Echter zijn wij als empaat ons niet altijd bewust dat we ons ineens anders kunnen voelen door de energie van een ander. Om je niet nog meer in verwarring te brengen zal ik je eerst uitleggen wat ik hiermee bedoel.

Na-apen
Als iemand verdrietig, boos of chagrijnig een ruimte binnenkomt waar jij ook bent, voelt vrijwel iedere vezel in ons lichaam dit haarfijn aan. We willen het ons niet aantrekken, maar de emoties van deze persoon komen vaak onvermijdelijk bij ons binnen.

Een deel pakken we op via ons lichaam/systeem en een deel doen we verbaal en fysiek door de persoon in kwestie aandacht te geven door bijvoorbeeld een gesprek aan te gaan of door hem of haar een knuffel te geven. Daardoor verbinden we onszelf nog meer met zowel de persoon als diens emotie of pijn.

Onze valkuil is dat we graag anderen gelukkig en blij willen zien en door het contact met hen aan te gaan willen we vooral bereiken dat de ander zich weer beter voelt.

Het kan dus zomaar zijn dat jij op dat moment zoveel van jezelf weggeeft aan deze persoon, dat de ander zich mogelijk ineens beter voelt en jij je binnen no-time moe voelt. Het kan ook zo zijn dat je plotseling precies dezelfde ‘verschijnselen’ krijgt als de ander. Jij zou je bijvoorbeeld zomaar zonder verklaarbare reden ook ineens verdrietig kunnen voelen of kortaf gaan reageren.

Vanaf dat moment ben je iemand aan het na-apen en heb je last van het zogehete A.A.P. syndroom.

Onzichtbaar
Nu heb ik in eerste instantie een aantal emoties genoemd die je op afstand vaak al kunt zien aan een persoon. Uiteraard zijn er genoeg andere emoties, gevoelens, gedachtes of fysieke pijnen te noemen die niet direct zichtbaar zijn, maar die je wel kunt gaan ‘na-apen’.

Denk bijvoorbeeld aan hoofdpijn, stress of angst.

Het A.A.P syndroom is echter alleen wel groter dan je denkt. Het kan namelijk ook ineens ontstaan zonder dat je rechtstreeks of persoonlijk contact maakt met iemand. Je kunt er al ‘last’ van krijgen als je bijvoorbeeld in een trein zit, op visite bent, in de stad loopt, zelfs als je alleen thuis zit….

Radar
In feite ben je onbedoeld als een soort radar de hele dag emotionele of fysieke pijnpunten in jouw omgeving van andere mensen aan het scannen. En zodra het alarmbelletje afgaat, ga je daar naartoe met je energie. Natuurlijk is dit niet iets waar je je steeds bewust van bent dat je dat doet. Vaak wil je het ook niet, want je wordt er op zijn minst doodmoe van.

Ineens voel je je heel anders dan een aantal seconden daarvoor zonder directe aanleiding. En ja….dan kun je er vanuit gaan dat jouw radar iets heeft opgepikt.

Hoe kun je hier beter mee om leren gaan? De radar die je hebt kun je niet vernietigen, de mensen om je heen kun je niet veranderen of je uit je leven bannen en jezelf opsluiten ergens onderin een kelder heeft ook weinig zin.

Wat je wél kunt doen is het volgende.

De fysieke aap
In mijn praktijk krijg ik regelmatig bovengeschetste uitdagingen van mijn cliënten te horen. Hen geef ik dan ook het volgende advies mee.

In feite komt het erop neer dat jij last kunt hebben van de energie van iemand anders. Niet alleen als iemand zijn of haar verhaal met je deelt, maar ook als je de emoties of pijnen oppikt van één of meerdere personen. Of dit nu in een direct contact is met iemand of dat je iets opvangt via jouw radar.

Ik noem dit de fysieke aap.
Ongevraagd krijg jij de aap van één of meerdere personen op jouw schouder gezet waardoor jij het gevoel krijgt dat je er iets mee ‘moet’ . Zo voelt dat vaak tenminste. Want in eerste instantie denk je dat het iets is van jou.

Nu is het de kunst dat je, ongeacht welke situatie zich buiten jou om ook voordoet, jij dichtbij jezelf mag blijven.

Zodra je merkt: ik voel/ervaar nu iets wat ik net nog niet voelde. Dit voelt niet prettig en dit is zeker NIET van mij, dus ik wil het niet houden.
Denk dan: AAP!

Stuur de aap die zojuist op jouw schouder is gaan zitten, direct terug naar de eigenaar. Het zal niet altijd duidelijk zijn bij wie de aap hoort, maar hij is in ieder geval niet van jou. Dus stuur m weg!

Door dit heel visueel voor te stellen, zul je heel snel merken dat je je weer beter voelt. En weet: jij hoeft niets met al die apen. Je mag ze altijd weer wegsturen.

Not your circus not your monkey!