Geluk bij een ongeluk

Afgelopen weekend brak er een stuk kies af. Erg vervelend, maar natuurlijk is dat niet het einde van de wereld. Van diezelfde kies brak er twee dagen later nog een groter stuk af. Het stond al op de planning die dag de tandarts te bellen, maar dit maakte dat ik meteen in actie kwam.

Ik blijf een bezoek aan de tandarts echt geen pretje vinden. Jaren geleden heb ik bij een andere tandarts vreselijke ervaringen opgedaan. Iets met wortelkanaalbehandelingen waarvan de plek niet meer verdoofd kon worden omdat het zo ontstoken was. Paniekaanvallen, hyperventilatie, duizelingen…noem maar op.
Dus iedere keer als ik nu een afspraak heb bij de tandarts, komen die herinneringen weer naar boven. Gelukkig ben ik inmiddels heel veel tools rijker die ik graag inzet om meer gemak en kalmte te behouden. Al blijft het echt een enorme uitdaging.

Vandaag was het dan zover. Ik mocht naar de tandarts. Vanmorgen vroeg ik aan mijn lichaam wat er zou gaan gebeuren met de kies.
Werd het getrokken? Nee. Komt er een noodvulling? Nee. Komt er een kroon? Misschien. Komt er een vulling? Ja. Ah top!

Uiteindelijk met een bonkend hart lag ik in de stoel. De adrenaline steeg toen ik toch wat sensatie aan mijn kies ervaarde die niet prettig was. Ookal wilde de beste man doorgaan, ik gaf aan even te willen stoppen. Daar moest ik goed mijn best voor blijven doen, want hij pakte graag door. 😉

Aan het einde van de behandeling gaf hij aan dat het goed was dat dit was gebeurd. Er was namelijk al wat gaande in de kies. Als dat had doorgezet was er een grote ontsteking en tandbederf ontstaan. Wauw! Dus u zegt dat het een geluk bij een ongeluk is?
Ja, ik heb nu erger kunnen voorkomen.
Gaaf! zei ik en terwijl ik dat zei bedankte ik mijn lieve lijf dat dit is gebeurd. Doordat er een stuk is afgebroken, heeft het iets ergers gestopt.
Hij lachte om mijn blije reactie.

Hoe briljant is ons lijf als we dat kunnen zien, herkennen en erkennen? Ons lichaam weet zoveel. Het zegt ons ook heel veel als we maar bereid zijn om die signalen te ontvangen.

Wat een prachtige samenwerking hebben mijn lichaam en ik op gang gebracht!

Hoe wordt het nog beter dan dit en wat is er nog meer mogelijk?

❤ Nadine